“Eerste haarmonster — 26 jaar.”

“Tweede monster — 27 jaar.”

“Derde monster — 28 jaar.”

Mijn handen begonnen te trillen.

Ik bladerde sneller.

Elk jaar.

Opnieuw.

En opnieuw.

Twintig jaar lang.

Mijn haar was niet zomaar bewaard.

Daniel had systematisch monsters verzameld.

Toen vond ik een envelop met een naam erop.

Martha.

Ik opende hem.

Er zat een brief in.

“Martha, zoals afgesproken. Bewaar ieder monster zorgvuldig. Niemand mag weten waarom.”

Mijn hart bonsde.

Daaronder stond een datum van twintig jaar geleden.

Ik ging op de rand van Daniels bureau zitten.

Waarom zou mijn man twintig jaar lang mijn haar laten verzamelen?

Toen zag ik een tweede map.

Daarin zaten medische documenten…………….

Lees verder op de volgende pagina.