Toen hoorde ik een mannenstem buiten.

‘Meneer, we weten dat uw dochter binnen is.’

Mijn vader sloot zijn ogen.

Ik voelde mijn maag samentrekken.

‘Pap…’

Hij fluisterde:

‘Je ex-man is hier niet voor verantwoordelijk.’

‘Wie dan?’

Hij keek me recht aan.

‘Je echte vader.’

Ik verstijfde.

‘Wat?’

Mijn moeder begon harder te huilen.

‘We wilden je beschermen.’

‘Waartegen?’

‘Tegen hem.’

Ik deed een stap achteruit.

‘Jullie hebben me mijn hele leven voorgelogen?’

Mijn vader knikte langzaam.

‘Ja.’

Buiten werd opnieuw tegen de deur geslagen.

‘Openmaken!’

Mijn vader liep terug naar de tafel.

Hij haalde een oude envelop uit een lade.

Op de voorkant stond mijn naam.

Ik herkende het handschrift………….

Lees verder op de volgende pagina.