Aller au contenuDe drie zwarte auto’s stopten geruisloos voor de oranjerie. Hun koplampen verlichtten de natte stenen terwijl de regen onophoudelijk bleef vallen. Louise hield haar adem in. Ze wist niet of ze zich veiliger of juist banger moest voelen.
Adrien stond plotseling stil. Zijn zelfverzekerde glimlach verdween toen de eerste bestuurder uitstapte. Een lange man in een donkere jas liep rustig naar voren, gevolgd door enkele anderen die niets zeiden maar alles leken te observeren.
« Waar is Louise Moreau? » vroeg hij kalm.
Adrien trok zijn schouders recht.
« Dat gaat u niets aan. Dit is een privéfeest. »
De onbekende keek hem slechts enkele seconden aan voordat hij antwoordde.
« Ik stel de vraag maar één keer. »
Binnen in de feestzaal merkte bijna niemand iets op. De muziek speelde verder en de gasten applaudisseerden terwijl het bruidspaar de bruidstaart aansneed. Alleen Camille, de bruid, zag door het raam enkele schaduwen bewegen. Ze fronste haar wenkbrauwen en liep nieuwsgierig naar buiten……………