Adrian keek me zwijgend aan terwijl ik met bevende handen de dieprode envelop aannam. Op de voorkant stond in sierlijke letters slechts één naam: Lisa.

Mijn hart leek een slag over te slaan.

« Waar heb je dit vandaan? » vroeg ik met een schorre stem.

« Maak hem open, » antwoordde hij zacht.

Binnenin zaten enkele documenten, een foto van mijn dochter en een medisch dossier. Toen ik de papieren vluchtig doorbladerde, zag ik iets wat ik niet kon bevatten. Op de laatste pagina stond dat een anonieme sponsor al maanden geleden had aangeboden alle kosten van Lisa’s experimentele behandeling te betalen.

Ik keek Adrian verbijsterd aan.

« Jij…? »

Hij knikte langzaam.

« Ja. Ik ben degene die alles heeft betaald. »

Ik voelde hoe mijn knieën slap werden en zakte neer op een stoel.

« Waarom zou je zoiets doen voor iemand die je nauwelijks kende? »

Adrian keek enkele seconden uit het raam voordat hij antwoord gaf.

« Omdat jouw dochter mij ooit het leven heeft gered. »

Ik fronste mijn wenkbrauwen.

« Dat kan niet. Lisa kent jou helemaal niet………..

Lees verder op de volgende pagina.