Ik glimlachte vriendelijk naar Caroline, knikte alsof ik haar gelijk gaf en liep rustig weg van de bruidstafel. Niemand leek iets verdachts te merken. Bij de ingang sprak ik zachtjes met de ceremoniemeester en daarna met de bandleider. Ze keken me eerst verbaasd aan, maar toen ik mijn plan uitlegde, begonnen ze allebei te glimlachen.

Ik wilde geen ruzie maken op mijn trouwdag. Ik wilde alleen op een elegante manier duidelijk maken dat grenzen belangrijk zijn.

Nog geen minuut later tikte de ceremoniemeester op zijn glas.

« Dames en heren, mag ik even uw aandacht? We hebben een klein speciaal moment voorbereid. »

Alle gasten draaiden zich nieuwsgierig om.

« Vandaag willen we graag alle moeders bedanken voor hun liefde en steun. Daarom vragen we Caroline om even naar voren te komen……………..

Lees verder op de volgende pagina.