De eigenaar keek de receptioniste enkele seconden zwijgend aan. Zijn gezicht bleef kalm, maar zijn stem was ijzig toen hij zei:
« Mevrouw Van Dijk, klopt het dat u zojuist tegen deze dame hebt gezegd dat haar grootmoeder er te arm uitziet om hier te eten? »
De receptioniste probeerde zenuwachtig te glimlachen.
« Ik… ik wilde alleen uitleggen dat ons restaurant een bepaalde uitstraling heeft. »
De eigenaar schudde langzaam zijn hoofd.
« Nee. U hebt niet over uitstraling gesproken. U hebt iemand vernederd vanwege haar kleding. »
Inmiddels was het stil geworden in het restaurant. Bestek werd neergelegd en gesprekken vielen stil. Iedereen keek nieuwsgierig toe.
Mijn grootmoeder kneep zacht in mijn hand.
« Lieverd, » fluisterde ze, « misschien moeten we gewoon ergens anders gaan eten. »
Maar ik wilde niet vertrekken. Niet nadat zij zo respectloos was behandeld.
De eigenaar draaide zich naar mijn grootmoeder.
« Mevrouw, het spijt me oprecht. U bent vandaag onze eregast…………..