De eerste beelden op het scherm lieten de woonkamer van ons nieuwe huis zien, opgenomen nog vóór de overdracht. De camera hing hoog in een hoek en registreerde alles zonder geluid. Ik zag mijn man, Daniel, samen met zijn moeder, Martha. Ze leken gespannen. Martha keek voortdurend over haar schouder, alsof ze bang was dat iemand hen zou betrappen.

Toen haalde Daniel een dikke bruine envelop uit zijn jaszak. Hij legde die op tafel en schoof hem naar zijn moeder. Zij opende de envelop voorzichtig en haalde er verschillende documenten uit.

« Dat zijn toch geen… » fluisterde ik.

Thomas knikte langzaam.

« Blijf kijken. »

Martha bladerde door de papieren, glimlachte tevreden en stopte ze vervolgens in haar handtas. Daarna wees ze naar een kast naast de open haard. Daniel liep erheen, verwijderde een houten paneel en haalde een klein metalen doosje tevoorschijn. Hij stopte er iets in voordat hij het paneel weer netjes terugplaatste…………..

Lees verder op de volgende pagina.