Aller au contenuCynthia bleef een paar seconden roerloos voor de voordeur staan. Ze probeerde de sleutel opnieuw, harder dit keer, alsof de deur vanzelf zou toegeven. Toen draaide ze zich om naar Douglas, die net zijn auto uitstapte.
« Wat heb je gedaan? » vroeg ze geïrriteerd.
Douglas haalde zijn schouders op. « Ik weet het niet… »
Nog voordat hij zijn eigen sleutel kon proberen, ging de deur open. Cora stond rustig in de hal, netjes gekleed in een donkerblauw pak. Haar houding was kalm, maar vastberaden.
« Jullie hoeven het niet meer te proberen, » zei ze. « De sloten zijn gisteren vervangen. »
Cynthia lachte spottend.
« Je maakt zeker een grap. Douglas woont hier. »
« Nee, » antwoordde Cora. « Hij woonde hier. »
Douglas keek haar verbaasd aan.
« Cora… kunnen we dit gewoon uitpraten? »
« Dat had gisteren gekund, » zei ze. « Toen je ervoor koos om niets te doen. »
Ze gaf hem een envelop.
« Wat is dit? »
« Je persoonlijke spullen zijn ingepakt. Daarnaast vind je hierin de documenten waarin staat dat je functie binnen Arrowhead Distribution per direct is beëindigd. Volgens je contract had het bedrijf dat recht. »
Douglas trok bleek weg.
« Je kunt me toch niet ontslaan? »
« Ik heb niemand ontslagen uit wraak, » antwoordde Cora rustig. « Ik heb een zakelijke beslissing genomen. Een leidinggevende moet vertrouwen uitstralen. Dat vertrouwen is verdwenen. »
Cynthia stapte boos naar voren.
« Mijn zoon heeft dat bedrijf groot gemaakt! »
Cora keek haar recht aan.
« Nee. Ik heb het opgebouwd voordat ik Douglas ontmoette. Hij kreeg een kans. Meer niet. »
Op dat moment reed een verhuiswagen de straat in. Twee medewerkers stapten uit…………