De volgende ochtend stond er al vroeg een specialist samen met twee rechercheurs voor onze deur. Ryan had zijn woord gehouden. De teddybeer werd voorzichtig onderzocht zonder dat iemand hem verder aanraakte. Binnen enkele minuten bevestigde de technicus wat we al vreesden: in het linkeroog zat een piepkleine verborgen camera en diep in de vulling was een zender verwerkt die beelden kon opslaan en doorsturen zodra het apparaat verbinding maakte met een bekend wifi-netwerk.

Michael zakte stil op een stoel neer. Hij kon nauwelijks geloven dat het cadeau van zijn eigen ouders iets anders was dan een onschuldig knuffeldier.

De rechercheurs namen de beer mee als bewijsmateriaal. Voordat ze vertrokken, vroegen ze of Diane en Harold ooit eerder grenzen hadden overschreden. We vertelden over het incident op school, de onverwachte bezoeken en de vele berichten waarin Diane beweerde dat Emma beter bij haar grootouders zou zijn.

De agenten luisterden aandachtig en maakten uitgebreide aantekeningen.

Later die middag kregen we een telefoontje. De serienummers van de verborgen apparatuur waren herleid naar een gespecialiseerde winkel. Op camerabeelden was te zien dat Harold enkele weken eerder precies hetzelfde model had gekocht.

Dat betekende nog niet dat hij wist waarvoor het gebruikt zou worden, maar het gaf de onderzoekers wel een belangrijk aanknopingspunt.

Twee dagen later reden de rechercheurs naar het huis van Diane en Harold met een huiszoekingsbevel. Tijdens de doorzoeking werden meerdere elektronische onderdelen gevonden, samen met een laptop waarop handleidingen stonden over verborgen camera’s en draadloze zenders.

Diane ontkende alles.

Ze beweerde dat de teddybeer al zo was toen ze hem online had besteld. Harold bleef zwijgen en keek alleen maar naar de vloer…………

Lees verder op de volgende pagina.