Ik heb het je al verteld,” zei ik rustig. “Maar je luisterde niet.”

Frank kneep zijn ogen samen. Het pistool trilde licht in zijn hand.

Op datzelfde moment klonk er buiten een vreemd geluid.

Niet één motor.

Niet twee.

Meerdere.

Zware voertuigen.

Binnen enkele seconden vulde het geluid van banden op grind de oprit. Portieren sloegen dicht. Snelle voetstappen naderden het huis.

Kyle keek naar het raam.

“Pap…”

Voor het eerst hoorde ik onzekerheid in zijn stem.

Frank draaide zijn hoofd slechts een fractie om.

Dat was genoeg.

De voordeur vloog open.

“FEDERALE AGENTEN! WAPEN LATEN VALLEN!”

De stem galmde door het hele huis.

Drie mannen in donkere pakken stormden de woonkamer binnen, gevolgd door militair personeel in uniform. Alles gebeurde zo snel dat niemand tijd had om na te denken.

“Wapen neerleggen, nu!”

Frank verstijfde.

Zijn gezicht verloor alle kleur.

Hij keek naar de mensen die zijn huis binnenkwamen en begreep eindelijk dat dit geen bluf was.

Niet een seconde later werd het pistool uit zijn hand getrokken.

Twee agenten werkten hem tegen de muur.

De handboeien die hij enkele minuten eerder om mijn polsen had gesloten, klikten nu om de zijne.

Mijn moeder begon te huilen.

“Frank… wat heb je gedaan?……….

Lees verder op de volgende pagina.