Aller au contenuIsabella’s gezicht werd onmiddellijk bleek.
« Wat? » fluisterde ze.
Mijn moeder stopte met glimlachen.
Mijn vader ging iets rechter zitten.
Marcus knipperde meerdere keren alsof hij dacht dat hij verkeerd had gehoord.
De rechter keek opnieuw naar het dossier.
« Twaalf eigendommen? » vroeg ze kalm.
« Ja, Edelachtbare. »
Gregory schoof rustig een map naar voren.
« Mijn cliënte bezit haar vastgoed via Hollow Crest Holdings. Sedona is slechts één woning uit een portefeuille. »
Je kon letterlijk voelen hoe de lucht uit de ruimte verdween.
Isabella draaide zich naar haar advocaat.
« Waarom wist ik dit niet? » siste ze.
Maar hij keek haar niet eens aan.
Hij keek naar Gregory.
En Gregory glimlachte voor het eerst die ochtend.
« Misschien, » zei hij rustig, « omdat niemand ooit heeft gevraagd. »
Mijn moeder stond half op.
« Felicia… » zei ze zwak.
Ik keek niet eens naar haar.
Jarenlang hadden ze nooit gevraagd hoe ik leefde.
Nooit gevraagd hoe mijn bedrijf groeide.
Nooit gevraagd waarom ik altijd werkte.
Voor hen was ik gewoon de dochter die « moeilijk » was.
De rechter draaide zich naar Isabella’s advocaat.
« En nog belangrijker… » zei ze langzaam terwijl ze het document omhoog hield, « …ik heb een probleem…………..