Hij wilde de vrouw ontmoeten die jarenlang eten voor zijn vader had neergezet.

Ik wist niet wat ik moest zeggen.

‘Waarom mij?’

De advocaat glimlachte zwak.

‘Omdat Lawrence uw naam meerdere keren heeft genoemd. Hij zei dat u de enige persoon was die zijn vader niet had opgegeven.’

‘Zijn vader?’

‘U bedoelt Lawrence.’

Hij knikte.

‘Voor zijn zoon was Lawrence al jaren “de man die hem had verstoten”. Het was ingewikkelder dan dat.’

De volgende middag zat ik in een kleine ontvangstruimte van een revalidatiecentrum.

De deur ging open.

Een man van eind veertig kwam langzaam binnen.

Hij had grijs haar aan zijn slapen en dezelfde ogen als Lawrence.

Hij bleef staan toen hij mij zag.

‘U bent Marianne.’

Ik knikte.

‘En u bent…’

‘Daniel.’

Ik voelde mijn hart sneller kloppen……………

Lees verder op de volgende pagina.