Ik hield Maya nog steviger vast.

‘Niemand komt bij je,’ fluisterde ik. ‘Niet voordat ik weet wat hier aan de hand is.’

Ze schudde haar hoofd.

‘Papa, we moeten weg.’

‘Dat doen we.’

Ik keek opnieuw naar het zwembad.

De zwarte zak die tegen de rand was gedreven, bewoog heel langzaam met het water mee.

Ik wilde weten wat erin zat.

Maar Maya hield mijn gezicht met beide handen vast.

‘Niet kijken.’

‘Waarom?’

Ze begon te huilen.

‘Omdat Julian zei dat iedereen die kijkt, problemen krijgt.’

Op dat moment hoorde ik sirenes in de verte.

Mevrouw Harris had eindelijk de politie gebeld.

Ik droeg Maya naar de voorkant van het huis en gaf haar aan de ambulancebroeders.

Een van hen keek naar haar toestand en zei:

‘We nemen haar onmiddellijk mee……………….

Lees verder op de volgende pagina.