Wat ik zag, deed me verstijven.

Mijn vader zat aan zijn bureau.

Emily zat tegenover hem met een vel papier in haar handen.

Op tafel lagen tientallen tekeningen, boeken en notitieblokken.

Ik keek naar mijn dochter.

‘Wat is hier aan de hand?’

Emily sprong overeind.

‘Mama…’

Mijn vader bleef rustig zitten.

‘Kom binnen.’

Ik liep naar het bureau.

Toen zag ik wat Emily in haar handen had.

Het was een verhaal.

Een heel verhaal.

Geschreven in haar eigen, onregelmatige handschrift.

Bovenaan stond:

“Voor mama.”

Ik keek naar mijn vader……………

Lees verder op de volgende pagina.