Agent Van Dijk keek mijn moeder enkele seconden zwijgend aan.

Toen vroeg hij opnieuw:

“Mevrouw De Jong, heeft u zojuist bevestigd dat u van plan was het terrein zonder toestemming te betreden?”

Mijn moeder keek naar mijn vader.

Mijn vader keek naar de grond.

Geen van beiden antwoordde.

Dat antwoord was eigenlijk al duidelijk genoeg.

“Dit is belachelijk,” zei mijn moeder uiteindelijk. “Ik ben haar moeder. Ik heb hier vroeger zelfs geholpen met de verbouwing.”

Ik stapte van de veranda af.

“Dat geeft je geen recht om mijn huis binnen te gaan.”

“Ons jubileumfeest zou hier plaatsvinden!”

“Dat was jouw plan. Niet mijn toestemming.”

Mijn vader kwam tussenbeide.

“Eva, luister. We hebben hier duizenden euro’s aan uitgegeven. De catering is betaald, de gasten zijn er. Je kunt ons dit niet aandoen.”

Ik keek naar de veertig mensen achter hem.

“Jullie hebben jezelf dit aangedaan.”

Een paar gasten begonnen ongemakkelijk met elkaar te fluisteren.

Blijkbaar hadden sommigen inmiddels door dat het verhaal dat mijn ouders hen hadden verteld niet helemaal klopte………………

Lees verder op de volgende pagina.