Ik staarde nog steeds naar het beveiligingsscherm.

Serena liep door mijn huis alsof ze er al jaren woonde.

Mijn huis.

Niet dat van mijn ouders.

Ik opende de documenten van de aankoop.

De eigendomstitel stond inderdaad op mijn naam.

Ik had het huis gekocht.

Ik had de belastingen betaald.

Ik had de verzekering geregeld.

Mijn ouders mochten er wonen omdat ik het hun had geschonken voor hun jubileum.

Maar ik had het nooit officieel aan hen overgedragen.

Dat betekende dat Serena niet zomaar haar spullen naar binnen kon brengen.

Ik belde de beveiligingsmaatschappij……………….

Lees verder op de volgende pagina.