De bruid staarde naar het voorwerp in Carols handen.

„Wat is dit in vredesnaam?” vroeg ze, terwijl haar glimlach langzaam verdween.

Carol zei niets. Ze maakte rustig het witte satijnen doek los.

Daaronder verscheen een oude, prachtig versierde fotolijst.

In de lijst zat een foto van mijn ex-man als kleine jongen, naast Carol. Maar dat was niet wat iedereen versteld deed staan.

Naast die foto zat een tweede foto.

Mijn dochter Lily.

Carol keek de bruid recht aan.

„Dit,” zei ze kalm, „is de eerste foto die mijn zoon ooit van zijn dochter heeft gekregen. En vanaf vandaag wil ik dat iedereen onthoudt wie Lily werkelijk is.”

De zaal werd muisstil.

Mijn ex keek naar zijn moeder.

„Mam… wat doe je?”

Carol draaide zich naar hem om.

„Ik doe wat jij vandaag had moeten doen.”

Ze wees naar Lily, die nog steeds huilend bij mij stond.

„Je hebt haar uitgenodigd om je dochter van eer te zijn. Ze heeft wekenlang geoefend. Haar moeder heeft met liefde haar jurk versierd. En dertig minuten voor je huwelijk laat je nieuwe vrouw haar vallen omdat ze op haar eigen moeder lijkt?……………

Lees verder op de volgende pagina.