Robert hield de enveloppe nog steeds naar me uitgestrekt.

Ik wilde hem niet aannemen.

“Waarom vertel je me dit nu?” vroeg ik met een stem die nauwelijks als de mijne klonk. “Twintig jaar te laat?”

Hij slikte.

“Omdat ik gisteren eindelijk iets heb gedaan wat ik twintig jaar geleden had moeten doen.”

Hij haalde een paar oude documenten uit de enveloppe. Kopieën van bankafschriften, facturen en een brief met het logo van zijn vroegere bouwbedrijf.

“Na de veroordeling van je vader ontdekte ik iets,” zei hij. “Een bedrag van bijna tweehonderdduizend dollar was inderdaad verdwenen. Maar het geld was niet door je vader gestolen.”

Mijn handen begonnen te trillen.

“Wie dan?……….

Lees verder op de volgende pagina.