Aller au contenuNee, mevrouw Carter,’ zei de arts zacht. ‘Het is geen vergif.’
Ik keek hem ongelovig aan.
‘Geen vergif? Maar de plant… de bladeren werden zwart nadat ik een beetje van deze vloeistof erin had gegoten.’
De arts knikte langzaam.
‘Dat verklaart juist waarom ik zo geschrokken ben.’
Emily greep mijn hand.
‘Wat zit er dan in?’
De arts schoof het laboratoriumrapport naar ons toe.
‘Deze vloeistof bevat een zeer zeldzame combinatie van plantenextracten en een medicinale stof. In de juiste hoeveelheid kan die combinatie bepaalde giftige stoffen in het lichaam neutraliseren.’
Ik staarde hem aan.
‘Neutraliseren?’
‘Ja. Maar er is meer.’
Hij wees naar een regel onderaan het rapport.
‘Uw man heeft hier jarenlang kleine hoeveelheden van een specifieke stof aan toegevoegd. Niet om u te vergiftigen, maar om een erfelijke aandoening bij u onder controle te houden.’
Ik voelde mijn maag samentrekken.
‘Welke aandoening?’
De arts keek naar Emily.
‘Heeft uw moeder ooit last gehad van plotselinge flauwtes, ernstige spierzwakte, hartkloppingen of onverklaarbare vermoeidheid?………