De volgende ochtend stond Laura zoals altijd vroeg op. De lucht was grijs en de straat lag er verlaten bij. Toen ze de sleutel in het slot van haar restaurant stak, zag ze een nette witte envelop op de deurmat liggen. Er stond alleen haar naam op, geschreven met een sierlijk handschrift.

Met trillende handen opende ze de envelop.

Binnenin zat een korte brief.

« Bedankt dat u mij gisteren behandelde alsof ik nog steeds iets waard was. Mensen vergeten vaak dat honger niet alleen in de maag zit, maar ook in het hart. Als u mij vertrouwt, kom dan vandaag om tien uur naar het adres dat achter op deze brief staat. Neem niemand mee……….

Lees verder op de volgende pagina.