De volgende ochtend, nog voordat de zon volledig was opgekomen, zat ik naast Sophies ziekenhuisbed. Haar kleine hand lag in de mijne. Ze sliep eindelijk rustig nadat de artsen hadden bevestigd dat ze onderkoeld was, maar geen blijvende lichamelijke schade had opgelopen. Toch wist ik dat sommige wonden niet zichtbaar waren.

Ik haalde de map uit mijn rugzak en keek opnieuw naar de documenten die ik in het metalen archiefkastje had gevonden. Bovenaan stond duidelijk: Spoedprocedure voor voogdij. Mijn naam stond vermeld alsof ik een gevaar vormde voor mijn eigen dochter. De aanvraag was ondertekend door Laura. Daarnaast stond een verklaring van Evelyn waarin zij beweerde dat ik agressief was geworden na mijn militaire uitzendingen en dat Sophie bang voor mij zou zijn…………

Lees verder op de volgende pagina.