Op dinsdagavond stopte ik mijn oudste zoon Noah in bed, toen hij plotseling vroeg:

„Mama, heb ik nu twee mama’s?”

Mijn hart sloeg een slag over.

„Wat bedoel je daarmee, schat?” vroeg ik, terwijl ik zijn dekentje recht trok.

Hij keek me met zijn grote, eerlijke ogen aan.

„Papa’s nieuwe vrouw zegt dat we haar mama moeten noemen. Ze zei dat zij óók mijn echte mama is.”

Ik voelde de grond onder me verdwijnen. In één seconde werden al mijn inspanningen, slapeloze nachten, en jaren van alleenstaande moeder zijn, samengeperst tot één scherpe steek van verdriet.

Toen Noah in slaap viel, liep ik naar de woonkamer en staarde minutenlang naar mijn telefoon. Uiteindelijk belde ik Mark.

„Wat heeft Lori tegen de jongens gezegd?” vroeg ik zonder begroeting.

Hij zuchtte. „Jess, kun je alsjeblieft niet meteen in de aanval gaan? Ze probeert alleen een band met hen op te bouwen…….

Lees verder op de volgende pagina