De agent knikte langzaam. “Dat is onzin. Als het privéterrein is, heeft ze geen enkel recht om dit te doen. Dat is misbruik van diensten én poging tot vernieling.”

Hij noteerde haar naam en beloofde dat de situatie zou worden onderzocht.

We kregen onze auto’s dezelfde dag terug, zonder boete — maar de rekening voor de takeldienst, die ging rechtstreeks naar haar.

Toch was het voor ons nog niet voorbij.

Ik kon het niet loslaten dat iemand zó jaloers kon zijn dat ze er alles aan deed om anderen te schaden.

David, die meestal kalm is, keek me met een ondeugende glimlach aan.

“We zouden haar iets moeten leren… maar op een manier die ze nooit vergeet.”

Ik fronste. “Wat bedoel je?”

“Niet iets illegaals,” zei hij. “Gewoon iets dat haar laat zien dat jaloezie geen winst oplevert.”

En toen kregen we een idee…….

lees verder op de volgende pagina