Aller au contenu
Onder een laag zeil lag een grote stapel papieren dozen, fotoalbums, oude kleren en… brieven. Dingen die ik herkende. Brieven van zijn jeugd, notitieboekjes vol schetsen, zelfs een doos die ik ooit had zien staan op zolder bij zijn ouders.
Hij probeerde alles te verbranden.
—
De confrontatie
“Jordan… dit zijn herinneringen,” fluisterde ik. “Waarom doe je dit?”
Zijn handen beefden. “Ze mogen niet meer bestaan. Jij snapt het niet. Het verleden moet weg. Als iemand dit vindt…” Hij zweeg en keek naar de grond.
Mijn hoofd tolde. Was dit de reden voor de verzonnen begrafenis? Ik voelde woede en medelijden tegelijk.
“Je had het me kunnen vertellen,” zei ik zacht. “Wat is er zo erg dat je liever liegt en alles verbrandt dan eerlijk te zijn?”
Hij wendde zijn blik af. “Omdat je dan van me weg zou gaan.”
—
De waarheid achter Eddie
Die naam — Eddie. Ineens voelde het alsof alle puzzelstukjes klikten……