Binnen een uur werd er een spoedvergadering georganiseerd. De lerares werd geschorst in afwachting van onderzoek, en de school stuurde een verklaring naar alle ouders waarin ze haar excuses aanboden voor het incident.
Maar mevrouw Karim was nog niet klaar.
Ze nam haar dochter mee naar huis, zette haar aan tafel en zei zacht:
“Lieverd, je haar groeit terug. Maar je waardigheid… die nemen we nooit voor lief. Begrijp je?”
Het meisje knikte, nog snikkend.
Die avond kwam een van mevrouw Karims collega’s langs – een kapster die werkte met vrouwen die chemotherapie ondergingen.
Samen besloten ze iets moois te doen.
De volgende dag gingen ze samen naar een kapsalon in de stad.
De kapster knipte het haar van het meisje bij, gaf het vorm en glimlachte: “Weet je wat we met de afgeknipte plukken gaan doen?……..