Mijn hart sloeg over.

“Maar… ze zei dat alles van haar was,” stamelde ik.

Matthew glimlachte kort. “Dat klopt niet. Het huis staat juridisch op naam van jullie beiden, maar jouw vader heeft daarnaast ook iets speciaals voor je achtergelaten.”

Hij haalde een envelop tevoorschijn en gaf die aan mij. Met trillende vingers maakte ik hem open. Binnenin zat een brief, geschreven in papa’s herkenbare handschrift.

Lieve Dawn,

Jij bent degene die altijd aan mijn zijde stond. Jij bent degene die begreep dat een huis meer is dan stenen en hout – het is een hart. Charlotte ziet vooral muren en waarde, maar jij ziet de ziel. Daarom vertrouw ik jou iets toe: in de oude schuur achterin de tuin staat een kist. De sleutel zit aan het horloge dat je van mij krijgt. Wat je daar vindt, is van jou. Het is jouw toekomst.

Mijn adem stokte. Papa had een plan gehad.

—

Het Geheim van de Schuur

Diezelfde middag liep ik terug naar het huis. Hoewel Charlotte me boos aankeek toen ik de oprit opliep, zei ik niets. Het horloge voelde zwaar in mijn hand. Aan de achterkant vond ik inderdaad een piepklein sleuteltje….

lees meer op de volgende pagina