Van buiten leek alles perfect. Mijn huis, mijn gezin, mijn leven – alles straalde orde uit. Maar van binnen? Ik was een jonge moeder die het allemaal probeerde te overleven. Een pasgeboren baby, een vijfjarige, een huishouden dat nooit stil stond, en een man die zichzelf soms leek te verliezen in een wereld van koptelefoons en YouTube-video’s.
Mijn naam is Emma. Mijn partner, Rick, leek een ideale man: charmant, attent, verantwoordelijk… op papier. Maar in de realiteit leefde hij in een eigen universum. Gedurende mijn zwangerschapsverlof was ik verantwoordelijk voor alles: borstvoeding, luiers, koken, schoonmaken, zorgen voor een peuter die altijd overal tegelijk was. Mijn nachten bestonden uit korte, onregelmatige dutjes. Ik overleefde op koffie en pure wilskracht.
Rick daarentegen had een routine die me tot waanzin dreef. Hij sloot zich op in zijn kantoor met een bordje aan de deur: “NIET STOREREN”, en zette zijn koptelefoon op alsof hij in een andere wereld leefde. Hij keek uren naar video’s, reageerde nauwelijks op mijn verzoeken om hulp en leek niet te merken dat ik bijna instortte……
