Ik rende naar de voordeur. Mijn sleutel paste niet meer. Iemand had het slot vervangen. Mijn hart begon te bonzen. Met trillende handen klopte ik hard op de deur. Ik belde William opnieuw, maar hij nam niet op. Minuten verstreken. Toen ging een raam van de keuken open.

Een vrouw keek naar buiten. Haar stem was kil toen ze zei:

“Snap je de hint nou nog steeds niet?”

Ik verstijfde. Wie was zij? Waarom was ze in mijn huis?

“Waar is William?” riep ik.

Ze glimlachte spottend. “Hij is hier. En jij hoort hier niet meer.”

Mijn keel droogde uit. Ik wilde antwoorden, maar de woorden bleven steken. Het huis waar ik tien jaar had gewoond, waar ik herinneringen had opgebouwd, leek plotseling niet meer van mij……

lees meer op de volgende pagina