Ethan draaide het raampje iets open.

De wind gierde langs ons heen.

Toen draaide Darlene zich om, naar Ava.

“Laat me je vliegticket even zien, liefje. Oma wil even controleren of het goed ingevuld is.”

Ava glimlachte trots en gaf het haar aan.

Drie seconden later — whoosh — vloog het ticket uit het raam.

“Oh nee!” riep Darlene met gespeelde schrik. “Wat jammer! Het lot wil blijkbaar niet dat jullie meegaan!”

Ze zuchtte overdreven, terwijl haar mondhoeken licht krulden.

Ik keek haar aan via de achteruitkijkspiegel.

Die glimlach… het was geen ongeluk.

Ze had het gepland.

Mijn stilte

Ethan raakte in paniek.

“Wat nu? We halen de vlucht niet als we teruggaan!”

Darlene haalde haar schouders op.

“Nou ja… we kunnen toch niet zomaar een nieuw ticket kopen. Het is duur, en het is vast haar tijd nog niet om te vliegen……

lees meer op de volgende pagina