Op de derde dag besloten we naar een pretpark te gaan. Terwijl iedereen zijn schoenen aantrok, zei haar zoon Tommy, elf jaar oud, dat hij snel even naar het toilet moest. We lieten hem het gastenbadkamer gebruiken — dezelfde die ze het hele weekend al gebruikten.
Hij ging naar binnen, bleef een paar minuten weg, en kwam toen weer naar buiten met een onschuldig gezicht. We vertrokken met z’n allen in vrolijke stemming.
Toen we uren later thuiskwamen, stond ons een ramp te wachten.
Zodra ik de deur opendeed, hoorde ik het geluid van stromend water. Ik keek naar beneden — het tapijt was doorweekt. De geur van vocht hing in de lucht. Mijn hart zonk. We renden naar binnen en ontdekten dat het hele huis onder water stond.
De bron: het gastenbadkamer. De wc zat vol met een soort klei, de spoelknop vastgedrukt, waardoor het water urenlang had doorgelopen.
Ik kon het niet geloven. Alles wat we met zoveel zorg hadden opgebouwd, was in enkele uren verwoest. De nieuwe meubels, de gordijnen, zelfs de muren waren beschadigd……….
