Dus toen hij me vroeg: “Oma, ga met Willow en mij mee op reis,” dacht ik eerst dat hij misschien wilde dat onze band weer zou herstellen. Misschien een subtiel moment van genegenheid, een poging om samen herinneringen te maken. Maar helaas, mijn hoop was misplaatst. Het was niet liefde, maar gemakzucht die hem dreef. Hij wilde geld besparen.

We vertrokken naar Charleston, niet naar een hotel, maar naar een goedkoop, rommelig appartement. Twee kamers slechts: één met een queensize bed, de andere een klein eenpersoonsbed. Mijn hart werd even gerustgesteld – tot Tyler zijn woorden uitsprak die mijn hart in ijs veranderden.

“Eh, nee, oma. Willow en ik moeten onze energie beschermen… de geur, het gesnurk…” zei hij terwijl hij zijn yogamat voor me uitrolde in de smalle gang. “Het komt goed, oma. Sterk zoals altijd. Misschien absorbeer je wat goede energie uit de grond……

lees verder op de volgende pagina