Ik glimlachte gespannen toen ik zei:
“Prima. Ik schrijf de cheque uit. Maar alleen op één voorwaarde.”

Greg keek me verbaasd aan.
“Wat voor voorwaarde?”
Ik leunde achterover. “Dat we het er allemaal over eens zijn. Ava moet het zelf ook goedkeuren.”

Hij fronste. “Ze is zestien. Ze hoeft hier niet over te beslissen.”
“Dat vind ik wel,” zei ik kalm. “Het is háár toekomst. En het geld komt van háár vader.”

Er viel een ongemakkelijke stilte aan tafel.
Becca draaide met haar vork in haar bord spaghetti en zei:
“Serieus? We hebben het over een familie-aangelegenheid. Je doet alsof het om miljoenen gaat.”
Ik glimlachte flauw. “Voor jou misschien niet, maar voor Ava is dit alles.”

Greg zuchtte zwaar. “Je maakt er weer een drama van.”
Ik keek hem recht aan. “Nee. Jíj probeert zomaar te beslissen over geld dat niet van jou is.”

Hij sloeg zijn servet neer. “Weet je wat? Laat maar. We praten er later wel over.”
Hij stond op en liep naar de woonkamer, gevolgd door Becca.

Ava keek me met grote ogen aan.
“Mam… gaan ze echt mijn geld gebruiken?”
Ik schudde mijn hoofd. “Nee, lieverd. Dat gaat niet gebeuren. Vertrouw me……

lees meer op de volgende pagina