Mijn adem stokte. De kelder? Dat was niet meer dan een rommelige opslagplaats vol dozen en oude meubels. Waarom zou hij daar met een vrouw zijn?

‘Weet je zeker dat je je niet vergist hebt, lieverd?’ probeerde ik voorzichtig.

‘Heel zeker,’ knikte ze. ‘Ze rook lekker en ze lachte naar me.’

Confrontatie

Diezelfde avond wachtte ik tot Maggie sliep. Ik vond Jacob in de woonkamer, met een boek in zijn handen.

‘Jacob,’ begon ik, zo rustig mogelijk, ‘Maggie heeft iets verteld dat me zorgen baart. Ze zei dat jij gisteren met een vrouw in de kelder was. Klopt dat?’

Hij verstijfde, maar herstelde zich snel. ‘Wat? Nee natuurlijk niet. Ze moet gedroomd hebben. Je weet hoe kinderen zijn.’

Zijn glimlach was te gespannen. Mijn buikgevoel zei me dat er meer achter zat.

‘Waarom zou ze zoiets verzinnen?’ vroeg ik.

Hij haalde zijn schouders op. ‘Misschien heeft ze teveel sprookjes gelezen. Rode jurken, prinsessenhaar… Het klinkt allemaal nogal fantasierijk, vind je niet?’

Ik knikte langzaam, maar de twijfel bleef knagen.

Het mysterie van de kelder

De volgende ochtend, nadat Jacob naar zijn werk vertrokken was, besloot ik zelf de kelder te inspecteren. Het rook er muf zoals altijd, dozen opgestapeld tot aan het plafond. Maar één detail viel me op: er lag een lege koffiekop op een houten krat. Iets wat er gisteren nog niet was. Mijn hart klopte sneller……

lees meer op de volgende pagina