Vanaf dat moment ontstond er iets bijzonders. Ze was niet bang voor zijn beperking. Integendeel, ze behandelde hem alsof hij compleet was, alsof zijn blindheid er niet toe deed. Voor het eerst sinds lange tijd voelde hij zich weer gezien, ook al kon hij haar zelf niet zien.

Haar stem werd zijn kompas. Haar geur gaf hem rust. De manier waarop ze zijn hand vasthield, schonk hem vertrouwen. En ’s nachts, wanneer hij haar ademhaling naast zich hoorde, wist hij dat hij niet meer alleen was.

—

De Liefde Zonder Beeld

Ze bouwden samen een relatie op die niet gebaseerd was op uiterlijk of oppervlakkige indrukken, maar op gevoel, vertrouwen en onvoorwaardelijke steun……

lees meer op de volgende pagina