Aller au contenu
Emily draaide zich langzaam om en keek haar recht aan.
“Daar ben je dan,” zei ze kalm. “Ik vroeg me al af of je zou komen.”
Ik stond daar, compleet verward, terwijl de mysterieuze vrouw naar voren liep. Ze trok haar voile naar achteren. Haar gezicht leek op dat van Emily… maar ouder.
“Mijn moeder,” fluisterde Emily tegen mij.
Verbijsterd keek ik tussen de twee vrouwen heen en weer.
“Ik moest zeker weten dat je zou komen,” zei Emily’s moeder. “Je hebt me nooit vergeven dat ik je vader op de dag van onze bruiloft verliet…….