Leila fronste. Haar verjaardag was maanden geleden, en meestal vergat iedereen die datum. Met trillende vingers opende ze de envelop. Binnenin stonden zorgvuldig geschreven woorden van haar zoon: “Bedankt dat je er altijd voor ons bent. Je bent de liefste mama van de wereld.”

Het raakte haar diep, zo diep dat ze haar tranen nauwelijks kon bedwingen. Toen ze opkeek, merkte ze dat Sophie haar aandachtig bekeek, alsof ze probeerde te begrijpen welke emoties door haar heen gierden. Leila glimlachte ongemakkelijk en wendde zich tot Noor om over iets luchtigs te praten.

Later die avond, nadat iedereen huiswaarts was gegaan en de stilte in haar woonkamer terugkeerde, trilde haar telefoon. Een bericht van een onbekend nummer. Nieuwsgierig opende ze het – en herkende meteen de afzender: Sophie.

“Bedankt dat ik er vandaag bij mocht zijn,” begon het bericht. “Ik weet dat het niet makkelijk is om een nieuwe vrouw naast je kinderen te zien staan. Maar ik wil dat je weet dat ik nooit hun plek bij jou of bij Samir wil innemen. Ik wil alleen iemand zijn die hen ondersteunt, die een extra veilige plek kan bieden. Jij bent en blijft hun moeder, en dat respecteer ik…….

lees meer op de volgende pagina