Mijn hart sloeg een slag over. “Wat dan? Geld? Papieren? Leg uit!”

Hij schudde zijn hoofd. “Geen tijd om uit te leggen. Je begrijpt het wel als je het ziet.”

Toen we bij de stort aankwamen, was het terrein al half leeg. Een bulldozer was bezig stapels oud meubilair en matrassen te verpletteren. Mijn maag draaide om. Wat als de bank al vernietigd was?

Tom sprong de auto uit en begon te rennen. “Daar!” riep hij, terwijl hij wees naar een stoffige hoek waar oude banken en stoelen opgestapeld lagen. Tot mijn verbazing stond onze oude bank er nog, gehavend maar herkenbaar.

—

Het geheim onthuld

Tom dook op zijn knieën, scheurde de onderkant van de bank open en begon in de vulling te graaien. Stof wolkte omhoog, mijn keel prikte ervan……

lees meer op de volgende pagina