Ik keek op, en Mark stond daar, met een mengeling van angst en verdriet op zijn gezicht.

„Nancy, ik kan het uitleggen,” zei hij zacht. „Alsjeblieft, geef me een kans.”

Ik stond op, de brief trilde in mijn hand. „Alles heeft nu zin!” riep ik. Ik stormde naar zijn kamer, trok de kast open en gooide zijn spullen op de grond.

„Vertel me wat er is gebeurd, Mark! Waarom heb je me nooit de waarheid verteld?”

Hij ging op de rand van het bed zitten, zijn gezicht in zijn handen. „Omdat ik bang was dat je me zou haten,” fluisterde hij.

Ik bleef staan, mijn hart bonkte in mijn borst. „Ik wil de waarheid.”

Hij zuchtte diep. „Jouw vader en ik waren collega’s in de brandweer. We waren samen bij een brand in een oude fabriek. Een deel van het gebouw stortte in, en hij raakte bekneld. Ik kon hem eruit trekken, maar toen kwam een gasexplosie. Ik raakte zwaar gewond en hij… hij overleefde het niet…….

lees meer op de volgende pagina