Jour 1996 mariage

 

Mariam protesteerde eerst, maar de man stond erop. Uiteindelijk nam ze het aan, met tranen van opluchting en dankbaarheid. Voor het eerst sinds lange tijd voelde ze dat het leven misschien toch een beetje rechtvaardig kon zijn.

 

Met dat geld kon ze haar huur betalen en Adam nieuwe kleren kopen. Maar belangrijker nog: ze had geleerd dat eerlijkheid en moed uiteindelijk altijd beloond worden, soms op manieren die je niet kunt voorspellen.

 

Die avond zat Mariam naast de kinderwagen waarin Adam vredig sliep. Ze keek naar hem en dacht: Vandaag heb ik niet alleen geld gevonden. Ik heb hoop gevonden. En misschien begint hier een nieuw hoofdstuk voor ons beiden.

Laisser un commentaire