Mariam fronste. Ze zette Adam veilig op de bank, tilde het zitgedeelte op en voelde iets hards verstopt onder de voering. Haar hart sloeg sneller. Ze peuterde voorzichtig en trok uiteindelijk een dikke envelop tevoorschijn.
‘Wat kan dit zijn?’ fluisterde ze. Haar handen trilden licht. Ze maakte de envelop open en keek ongelovig. Binnenin zaten meerdere bundels met bankbiljetten, netjes opgestapeld en samengebonden met elastiek.
Mariam kon nauwelijks ademhalen. Het leek wel duizenden dollars. Voor iemand die soms moeite had om zelfs maar brood en melk te kopen, voelde dit als een wonder.
Maar tegelijk kwam er een golf van twijfel. Van wie was dit geld geweest? Waarom zat het verborgen in een oude kinderwagen? En vooral: wat moest zij ermee doen?
Ze dacht aan haar huurachterstand, aan de medische kosten die ze niet kon betalen, aan de schoenen die Adam dringend nodig had. Het geld zou al hun problemen oplossen. En toch… diep vanbinnen voelde ze dat het niet echt van haar was…….
