Mijn maag draaide zich om. Waarom?

Waarom zou hij zoiets meebrengen?

Ik herinnerde me plots iets dat Emily eerder die week had gezegd:

“Mam, maak je geen zorgen. Ben is gewoon… een beetje anders. Hij vertrouwt mensen niet snel.”

Niet snel? Dit was niet wantrouwig. Dit was gevaarlijk.

Ik moest haar waarschuwen zonder paniek te zaaien.

Ik veegde mijn handen af, deed alsof ik mezelf herpakte en liep terug naar de eetkamer.

“Alles goed?” vroeg ik, glimlachend. “De taart heeft iets langer nodig.”

Emily glimlachte zenuwachtig. Ben keek me strak aan, zijn ogen ijskoud……….

lees meer op de volgende pagina