Maar net toen hij wilde instappen, klonken er voetstappen achter hen. Buurvrouw Miriam liep het tuinpad op met iets in haar hand. “Goedemorgen,” zei ze vriendelijk. “Ik denk dat dit voor jullie is. Ik vond het op de stoep, het lijkt op die envelop die je in je hand hebt, Gregory.”
Gregory nam het aan, opende het langzaam en vond daarin een klein kaartje met gouden randjes. In sierlijke, vrouwelijke handschrift stond:
“Lieve papa,
Je hebt je hele leven hard gewerkt, altijd gezorgd, altijd opgeofferd. Nu is het tijd dat jij iets terugkrijgt. Deze auto is voor jou – een kleine blijk van dankbaarheid.
Ik hou van je.
– Marina”
Gregory voelde zijn benen even wankelen. “Marina… onze dochter?” fluisterde hij……
