Hij wees naar de auto. “Kijk daar! Onze oude auto is weg. En deze… deze schoonheid stond opeens op onze oprit. In deze envelop zaten autosleutels, maar er zat verder helemaal niets bij. Geen briefje, geen uitleg… niets!”

Cynthia trok haar wenkbrauwen op. “Geen aanwijzing? Geen naam of kaartje?”

“Niet één letter,” antwoordde Gregory. “Ik heb het drie keer gecontroleerd.”

Voordat Cynthia kon reageren, klonk er ineens een zachte autoclaxon. Biep biep. Beide draaiden zich geschrokken om. De lichten van de auto knipperden. De afstandsbediening in Gregory’s hand had blijkbaar gewerkt.

Met grote ogen liepen ze samen naar de auto. Hij was hagelnieuw, met leren stoelen, een glanzend dashboard en een geur alsof hij rechtstreeks uit de showroom kwam. Gregory opende het portier voorzichtig, alsof hij bang was dat het een droom zou zijn die elk moment kon verdwijnen……

lees meer op de volgende pagina