Wat ik zag, deed me verstijven. De kalkoen leek op het eerste gezicht normaal, maar tussen de vouwen van het folie zat iets verstopt. Het glansde onnatuurlijk onder het keukenlicht. Voorzichtig trok ik het pakketje eruit: een klein metalen doosje, dichtgeplakt met tape.

Mijn eerste gedachte was dat het misschien een vergissing van de winkel was. Maar wie stopt er een afgesloten metalen doos in een kalkoen? Mijn vingers trilden. Het voelde verkeerd. Zonder verder te aarzelen pakte ik mijn telefoon en belde de politie.

—

Het onderzoek begint

Binnen tien minuten stond er een politieauto voor ons huis. Twee agenten kwamen binnen, vriendelijk maar duidelijk alert. Ik legde uit wat er was gebeurd, wees naar de kalkoen en gaf hen het pakketje. Max zat nog steeds gespannen naast me, alsof hij voelde dat zijn onrust terecht was geweest.

De agenten bekeken het doosje en namen het mee naar buiten. “We laten dit door de speciale dienst controleren,” zei één van hen. “U heeft juist gehandeld door ons te bellen.”

Ik voelde een mengeling van opluchting en angst. Terwijl ik toekeek hoe ze het pakketje veilig in hun voertuig plaatsten, kwamen allerlei vragen in me op. Hoe was dit in onze kalkoen terechtgekomen? En waarom had Kyle zich zo vreemd gedragen?…..

lees meer op de volgende pagina