Ik bleef kalm. “Waar heb je het over?” vroeg ik rustig.

Hij begon te ratelen. De hypotheek van het huis was opgelopen, veel hoger dan hij dacht. De kosten voor onderhoud en belastingen slokten meer op dan hij zich had voorgesteld. Zijn dure auto, die hij zo nodig moest hebben, was kapotgegaan en de reparaties kostten duizenden euro’s. En tot overmaat van ramp was de markt ingestort, waardoor het huis ineens veel minder waard was.

Ik liet hem uitrazen. Alles wat ik had hoeven doen, was hem laten krijgen wat hij wilde. Hij had zichzelf in de problemen gewerkt. Hij had nooit naar de details gekeken, nooit naar de verborgen kosten. Voor hem telde alleen de buitenkant, en nu moest hij de prijs betalen.

Toen hij eindelijk stil werd, zei ik alleen:

— “Mike, jij wilde alles. En nu héb je alles.”

Hij hing op.

—

Mijn nieuwe begin

Die avond zat ik in mijn kleine huurappartement, met een kop thee in mijn handen. Het was geen luxe villa, geen grootse auto voor de deur. Maar het was míjn plek. Rustig, warm, en zonder iemand die me constant vertelde wat ik moest doen……

lees meer op de volgende pagina