Linda keek hem rustig aan. In haar ogen lag geen woede, maar eerder teleurstelling. “We hebben elkaar gisteren al ontmoet,” zei ze zacht.

De eigenaar fronste. “O ja? Dat wist ik niet. Hoe komt dat?”

Simon voelde zich rood worden in zijn gezicht. Hij stamelde iets onverstaanbaars. Linda glimlachte kalm. “Ach, het was een misverstand. Ik stond in de regen en wilde even schuilen. Maar Simon had het druk en dacht dat ik in de weg stond.”

De eigenaar legde zijn vork neer en keek Simon streng aan. “Simon, dit restaurant is gebouwd op gastvrijheid. Elke gast, jong of oud, rijk of arm, hoort zich hier welkom te voelen. We bestaan niet alleen om geld te verdienen, maar om een warme plek te zijn voor mensen. Begrijp je dat?”

Simon slikte en knikte. “Ja, meneer. Ik begrijp het.”

—

Een nieuw begin

Die avond bleef Linda nog lang met de eigenaar praten. Simon hield zich in de achtergrond en dacht na over zijn gedrag. Hij had zich altijd gefocust op uiterlijkheden en reputatie, maar vergeten waar gastvrijheid écht om draaide: mensen met warmte ontvangen……

lees meer op de volgende pagina