Bel me niet meer, mama, ik ben bezig!” zei ik gehaast in de hoorn, zonder te beseffen hoeveel spijt ik later van die woorden zou krijgen.

Het was een drukke woensdagochtend. Mijn telefoon trilde onophoudelijk, terwijl ik probeerde mijn werkmails weg te werken en tegelijkertijd mijn jongste naar school klaar te maken. Toen ik zag dat het weer mama was die belde, voelde ik irritatie. Ze belde vaak, soms meerdere keren per dag, met vragen of om gewoon te praten. Ik vond dat ze overdreef.

“Mama, hou op met me elke dag te bellen! De hele dag ben ik aan het werk, daarna met de kinderen en het huis, ik heb geen tijd. Ik kan nu niet komen!” riep ik geïrriteerd.

En toen, bijna zonder na te denken, voegde ik er hard aan toe:

“En bel me niet meer!……

lees meer op de volgende pagina