Jason keek van haar naar mij, verward. “Wat bedoelt ze?”

Ik haalde diep adem. “Ze bedoelt dat ik mijn baan in Parijs iets anders heb voorgesteld. Dat ik niet als manager werkte, maar als assistent. Ik heb dat gedaan omdat ik… bang was dat mensen me niet serieus zouden nemen.”

Een stilte. Alleen het tikken van de klok aan de muur.

Diana leunde achterover, zichtbaar tevreden. “Zie je, Jason? Dat bedoel ik met geheimen. Kleine dingen kunnen uitgroeien tot grote problemen.”

Ik keek haar aan. “Of kleine dingen kunnen groot lijken als iemand ze bewust groter maakt.”

Ze glimlachte. “Ach, ik heb alleen maar de waarheid verteld, schat.”

Jason legde zijn hand op de mijne. “Mam, dat was echt niet nodig. We hebben het over een baan van twee jaar geleden.”

Maar zij haalde haar schouders op. “Een huwelijk is gebouwd op eerlijkheid. Als ze nu al dingen verzwijgt, wat volgt er dan?”

Ik voelde mijn ogen prikken, maar ik weigerde te laten zien dat ze me raakte. “Weet je, Diana,” zei ik zacht, “het is interessant dat je zo op eerlijkheid hamert. Want ik herinner me iets wat jij hebt verzwegen………

Lees verder op de volgende pagina