Maar nog voor ik mijn zin had afgemaakt, viel ze me fel in de rede:

“Nee, ik wil NIET betalen. Ik bedoel dat hij het gratis moet aanbieden. Voor mijn gasten. En jij kunt ook helpen, aangezien je toch niet drinkt vanwege je zwangerschap. Jij wordt gewoon een van de chauffeurs.”

Ik keek haar vol ongeloof aan.

“Dus jij wilt gratis luxe ritten voor je welgestelde gasten, zodat jíj er chic uitziet? En je verwacht dat ik, hoogzwanger, de hele avond dronken mensen ga rondrijden?”

Ze haalde haar schouders op, alsof het de normaalste zaak van de wereld was, en zei:

“Het is jouw familieplicht. Doe tenminste íets nuttigs voor mijn bruiloft.”

Die woorden raakten me diep. Ik was zo overdonderd dat ik in tranen uitbrak en naar mijn man ging.

Hij zag meteen dat ik overstuur was. Rustig, maar met zichtbare boosheid in zijn ogen, nam hij mijn hand en zei:

“Maak je geen zorgen, lieverd. We geven haar precies wat ze wil… alleen met één klein detail.”…..

lees meer op de volgende pagina