Ik verstijfde. “Met haar? Leo, ik wist niet eens wat er in die brief stond. Ik heb hem niet geopend, schat!”

Maar hij sloeg de deur dicht, startte de motor en reed weg, mijn roep negerend.

Beduusd liep ik terug naar binnen. Het feest ging gewoon door alsof er niets was gebeurd. Mensen lachten, een ober liep langs met champagne, en iemand tikte met een lepel tegen een glas voor een toespraak. De geur van gebraden rundvlees hing in de lucht, maar voor mij smaakte alles naar metaal en angst.

En daar stond Amy, de stralende bruid, rustig pratend met twee gasten. Alsof niets gebeurd was. Alsof de bruidegom niet net verdwenen was.

Mijn hart bonsde in mijn keel terwijl ik naar haar toe liep. “Amy, lieverd?” probeerde ik, mijn stem trillend. “Waar gaat Leo heen? Wat heb je hem geschreven?”

Ze draaide zich naar me toe met een glimlach die té beheerst was. “Maak je geen zorgen. Hij komt wel terug.”

“Wat bedoel je? Hij zei dat ik ergens in had meegespeeld!” riep ik, mijn stem harder dan ik wilde. Een paar gasten keken verbaasd onze kant op…….

lees meer op de volgende pagina